Lichaam en geest

Father Kramer leidde de dienstin een van de kerken die op ons pad kwam. Alleen al aan de rand van Bismarck staan er vier kerken op een boogscheut afstand, nagenoeg nieuw. Veel ruimte nodig, voor de parkeerplaatsen en Amerika is in moeilijkheden. De kerken zitten vol, dat schijnt een wetmatigheid te zijn. Wij gaan naar de akthedraal en die is katholiek.

Father Kramer bidt wel voor vrede en veel andere goede dingen, de troepen overzee worden niet genoemd zoals ik vorig jaar mocht ervaren in Arizona en omgeving. Ook brak hij een lans voor toenadering tussen protestant en katholiek.

Het klonk redelijk progressief in dit toch als behoudend bekend staande Amerikaanse midwesten. Maar de 75-jarige voorganger mag ermee stoppen van de bisschop. Van Agt en Lubbers waren ook vrij laat en hadden hun handen vrij om een ander geluid te laten horen.

De Bismarck Tribune opent er maandag mee en wij voelen ons vereerd, bij zijn afscheidsronde geweest te zijn. Die krant wil ik meenemen, voor mijn broer die goed katholiek is (of hij het zelf weet betwijfel ik), zeg ik tegen m'n gastvrouw.

En of de duvel er mee speelt: als ik al niet in wonderen geloofde, dan doe ik het nu.

Prompt lag er vijf minuten later een tweede exemplaar op de deurmat.

-------------------------

Snel daarom over van het spirituele naar het aardse. Ellen's kookhoekje. Het recept is helaas nog niet compleet.

Zeveet Dough

1,5 dry milk

4 c warm water and milk

3 pck yeast

3 whale eggs

1 egg yolk beaten

1 c sugar

4 tsp salt

1 c magola

1 c potato flake

Mix together yeast, sugar, salt. 1 c potato flake and dry milk, add warm water and mix well, add eggs and ail, ado flour to make soft dough...... cup flo... let rise twice.

21/4 cup brown sugar

1/2 cup whiggering cream

1/4 lb butter

1/8 cup .. Karo Syrup

maybe a tiny more cream

Valt er nou echt niks te beleven daar?

Als je een standaard reisverhaal over Amerika leest, heeft de blijde reiziger en rijder nu ongeveer 1200 kmafgelegd. Mijlen toch? En een fietsers weet nog meer te imponeren door er een hoogtestaatje bij te zetten, liefst met staafdiagram.

Vanaf de derde dag lukt het de doorsnee Amerika-bezoeker, het aantal 'gepresteerde' mijlen om te rekenen. Met de temperatuur is het een ander verhaal. Vandaag was het in Bismarck 69 graden Fahrenheit. Maar over een week hoor je het van mein Celsius. Alleen: wat is de waarde van zo'n mededeling voor de fanclub die minstens drie maal daags op deze site afstemt om thrilling events te consumeren. Of iets nieuws willen horen en niet voor de zoveelste keer dat de Amerikaan graag in een SUV rijdt. (SUV = ...Normaliter zou ik dat even toelichten maar nu: als je een computer hebt, kun je dat googlen; eigen initiatief, die omslag heb ik inmiddels gemaakt.)

Na vier volle dagen zijn we nog niet verder dan 38 mijl van Bismarck geweest. Hoogteverschillen zoals in Zuid-Limburg, maar dan zonder de Cauberg, Keuterberg en nog zo'n scherprechter waar dikbuikigen denken Sonja Bakker te kunnen overslaan, zijn er nauwelijks.

Maar we hebben al tientallen zaken gezien en gehoord waarin Bismarck, Noord-Dakota of iets anders dat tot een topografische eenheid kan worden gerekend, het grootste, eerste of enige van het land of de wereld is. Prestaties, af te meten, daar houden ze hier van.

De meeste honing van de USA wordt geproduceerd in ND. Van levensbelang lijkt me, waarom weten we dit in Twente e.o. niet? Heeft Charles Groenhuijsen zitten slapen toen hij commentator voor de NOS was, een publieksomroep dus van mijn belastingcenten, zou ome Kees zeggen?

Het hoogste gebouw (weliswaar een satelliet-ontvanger) stond in ND, bij Fargo. Maar nou wil het geval dat die Arabieren geld als water verdienen met de olie en dus een paar meter extra plannen en inmiddels gebouwd hebben in (zal wel) Dubai (zijn).

Dat geld als water komt onder meer uit de VS waar bijvoorbeeld de auto's zuipen als ketellappers. Er wordtnu steen en been geklaagd over de benzineprijs, hier inmiddels opgelopen tot zo'n 66 eurocent. Daar lachen wij om maar de Amerikaan dient wel gigantische afstanden af te leggen om economisch en sociaal te kunnen (over)leven.

Ironisch was bv. dat ik een SUV kon huren voor $455 per week (301 euro, sorry het euroteken zit niet op dit toetsenbord, europa bestaat nauwelijks voor de doorsnee yank). Maar ik kom hem upgraden naar een Compact model Hybride voor $ 500 per week. Nou ja, dat was de cartoon gisteren in de Bismarck Cronicle.

We (ik) dwalen af (afdwalen? Oh ja, even voor mezelf noteren: een Garmin aanschaffen, 150 dollar met kaart van USA..).

Verder met het het hoogste/beste/sterkste/grootste...

Guinness Book of Records: sla open blz 783 en je leest het bijzondere verhaal over het record aantal snow-angels dat voor het Capitol van Bismarck in de sneeuw lag te spartelen en zo een plaats in het roemruchte boek verdiende.

Lees je ooit over zulke prestaties bij ons?

Een zootje dominostenen in een verwarmde hal om laten vallen en als een vogel de voorstelling bedreigt, dan pief-paf-poef... Armoedig eigenlijk. En dan de Amerikanen verwijten dat ze van pief-paf-poef (..) houden.

Nu heb ik inmiddelstotaal geen moeite met deze 'streberige' houding. Want die is in feite peanuts vergeleken bij de mijlen-fetisjisten die auto's van verhuurbedrijven afraggen om ondertussen ook nog wat foto's te kunnen maken van ...uuh .. Mount Rushmore en Crazy Horse en een buffalo en ......

Nou meer eigenlijk niet, missie geslaagd, snel verder naar een indianenreservaat (Wounded knee, 400 km voor omrijden en je ziet er niets, alleen: Wounded Knee is een must want 300.000 andere verhalenschrijvers melden het op internet sindshet volkksschrijversgilde een podium heeft om zijn vermeende talenten te etaleren).

Wij doen dus gewoon saaie dingen en wie van saai en toch ook wel relaxed houdt, de ouverture bestond uit:

-Veel en lekker eten

-Veel cultuur en natuur zoals: de Zoo, Capitol, Heritage Center, Dan's, Andr'e Rieu op PPS (een prairiezender) vanuit de Efteling. De autochtonen hier zwijmelen erin! Wat een exportprodukt!!!

-In de categorie avontuur: Stroomopwaarts langs de Missouri gingen we naar het Lewis en Clark center. Schande dat dit niet in de geschiedenisboeken staat en wel het verhaal over die houten poot van Peter Stuyvesant.

-Ook avontuur: over de brug over de Missouri die op instorten staat, lopen. ik heb het al drie keer gedaan. Bij instorten ben ik rijk want zoveel heb ik wel van de rondleiding langs onder meer het Supreme Court (in het Capitol) geleerd dat zo'n ongewenste tewaterlating je minstens 5 miljoen dollar oplevert. Ga je langer dan een minuut kopje onder dan wordt dit verdubbeld. En komt de reddingsdienst te laat, dan kun je ook een claim indienen maar daar weet zo'n no cure-no pay-advocaat wel raad mee. Hulpvaardigheid alom.

-Bijna een bambi omver gereden op een geleende fiets (die fiets staat nou weer niet in dat voornoemde GB o R). Deze Raleigh, bouwjaar 1964, is al 33 jaar niet bereden en de banden implodeerden niet toen mijn handige neef er met een generator in1,53 seconden 5 bar inblies.

Enfin, morgen gaan we het Amerikaanse consumentenvertrouwen wat opvijzelen. Shoppingtime. Yellowstone kan wachten. Desnoods tot 2012. Is toch saai als je al weet dat je over een vlonder naar een tribunetje gaat bij Old Faithful waat een geyser, bijna geprogrammeerd lijkt het wel, sissend een waterwolk uitblaast. En dan zit je daar en het 'rolletje is vol'. En als er een file is: een grizzleybeer moet op de foto. En de slimme auteur gaat om 06.30 uur. En om die tijd stikt het nu van de slimme internettende Amerika-bezoekers met camera's en een ge-upgrade huurauto (en soms laptop om het thuisfront staande de ontdekking hispeed te kunnen verwittigen van dit wereldnieuws).

Wat is belangrijk en wat niet?

Hoewel we de media een beetje volgen: is dat Europese voetbalkampioenschap nou eigenlijk wel begonnen? Daar hoor je hier niks van. Zit ik daar met die parafernalia bij m'n neef en nicht te wachten op een moment, om uit ons dak te kunnen gaan.

Saaie mensen, die Nederlanders, zie ik hun denken. En ze schenken nog eens een Fat tyre in, first Belgium beer volgens een waarschijnlijk dronken copy-writer.

We proosten en proesten.

Flat tyre, no way!

Minneapolis en de vis in het water

Marleen Veldhuis beleefde vorig jaar hier haar doorbraak. De Bornse zwemster werd twee keer wereldkampioen op het titeltoernooi in Minneapolis. Ellen's zwemtalenten worden in de wereld nog nauwelijks op waarde geschat. Dat zij op elke plek waar ze langer dan een dag is, even het water induikt, ook al is het vrieskoud, dat telt niet. Ook niet dat dit stukje masochismeuiterlijk half acht 's morgens plaats vindt.

Maar Minneapolis wordt nu aangedaan, weliswaar bij een tussenlanding, maar daar zal haar doorbraak komen.

Niets wijst er nog op dat het in een andere discipline wordt. Hoewel, niets?

Vorige week keekde koene zwemsterop een fancy-zender (RTL12 of SBS 19 waarschijnlijk) met onverholen aandacht naar stock-car-races. Toeval of niet, het evenement vond plaats in Minneapolis.

Wat dat zijn, stock car races? Niet uit te leggen, google of kijk veel naar de showbus-zenders.

Woensdagavond, tien uur.

Over acht minuten vertrekt het vliegtuig vanuit de dubbelstad (Minneapolis-St.Paul) naar onze bestemming: Bismarck, ND.

De all-weather-zwemster uit Borne die heel lang trouw heeft zitten wachten op de boardingis even (?) weggegaanen op dat moment nog steeds niet terug. Haar partner die had zitten slapen begint de zenuwen te krijgen. Is ze naar buiten, voor een tabaksshot? Maar dan kan ze niet meer binnen komen, dit is Amerika immers.

Om tien over tien nog niet. Een ongeruste echtgenoot wordt koelbloedig geholpen door een medewerskster van de luchtvaatmaatschappij. Het Amerikaans-dikke meisje draait routineus een niewe boarding-pass uit haar computer: morgen om 09.00 uur kun je mee. ' Hotels zijn er genoeg in MSP' ,zegt ze nog even, de service completerend. Fijn dat je als medereizger niet aan je lot wordt overgelaten.

Dan enig rumoer. Mensen springen aan de kant en een wagentje dat lijkt op zo'n karretje waarmee belegen golfspelers en andere elite-sporters, nl. geblesseerde voetballers worden vervoerd, scheurt de wachtruimte binnen. Met wapperende haren achterop: Ellen.

Applaus van de vliegtuigstaf die zich net klaar wilde maken voor de take-off. De limiet is gehaald. De snelle Bornsekijkt nog even als een winnaar van goud in het rond. Ze voelt zich op dit podium als een vis in het water. Daarna wordt er geknuffeld met haar begeleidingsstaf.

Een vijftal andere reizigerssprint ook nog richting slurf. Dat is onze redding.

Met een kwartier vertraging taxiet het toestel naar de plaats van de take-off. En moet daar nu stoppen want inmiddelszijn er vier vliegtuigen 'voorgedrongen' in de wachtrij.

Enkele passagiers kijken verwijtend in onze richting. Ellen glimlacht en pakt haar boek. Genre science fiction.

Vijftien seconden later komt het vliegtuig in beweging.

Losse schroeven

De reis staat op losse schroeven. De tweede keer al belde een bedrijf dat aan woningbeveiliging doet. ...Of het gelegen kwam en ...of u de heer X bent...

Natuurlijk, stom: midden op een stadsplein gaan staan en rondbazuinen dat je een paar weken weg bent. Foldertje met plattegrond uitdelen van je huis, bord in de tuin: we zijn even weg, sleutel onder de mat.

Zoiets is internet toch.

Vraag 1: 'Is uw huis beveilgigd? En daar trappen ze niet meer in, je reactie over die pitbulls van de buren die ongehoorzaam zijn, de anti-kraakwacht bestaande uit leden van het honkbalteam, de schorpioenencollectie die eindelijk een paar weken los mag lopen, vandaar dat de ramen dicht zijn...

...anti-kraakwacht onopvallend aanwezig

Het seizoen voor het dievengilde is weer begonnen.

Maar we maken ons geen zorgen. Als we terugkomen gaan we toch een nieuwe vloer aanleggen ipv de levensgevaarlijke triplex-achtige ondergrond waar we nu voorzichtig onze stappen op zetten. Een natuurlijke valkuil. Mocht u op die wijze naar de kelder zijn gegaan: voorzichtig met de jam die daar staat. Die van vóór 1984 kan bedorven zijn.

Dan is er de muziek die automatisch op volle sterkte gaat als er onbevoegden binnenkomen. Rowwen Hèze die het Blieve Loepe over het ......plein schalt. De hangjeugd voor onze deur die gestoord wordt: Wat is daar aan de hand? En ja, we hebben al drie weken geen ijsje gehad.

Onze buren die licht slapen, gevolg van jarenlange nachtdiensten. En natuurlijk bij nacht en ontij thuiskomen.

En dan de webcam: fantastisch om vanuit het vliegtuig boven Alcatraz te zien hoe de valse Mondriaan van z'n lijst wordt ontdaan en meegenomen.

We kunnen niet wachten (Twentse uitdrukking)

---

Naar de VS, is dat nou iets bijzonders?

We gaan naar Thailand of de Malledieven, Turkije of Cuba.

Maar zodra je naar Amerika gaat treedt er een merkwaardig mechanisme in werking; wat dat mechanisme is snap ik niet. Wel dat je iets heel bijzonders doet, een grote stap, sprong in het duister, kans op verdwalen, Bush, vaak overstappen, strenge douane. Je hebt toch wel lef om zoiets te doen.

En een weblog bijhouden, dat doe je toch niet als je naar Cuba gaat. Maar hier wel,dit is continuing breaking news...

Het stikt dan ook van de verhalen op het www over al die reisjes. De man die Crazy Horse aan het uithakken is (gewoon even googlen en je krijgt 10.000 hits), zijn levensgeschiedenis kan ik wel dromen. Arme kleinkinderen, die de laatste veren op het hoofd van Crazy Horse moeten uithakken; maarze krijgen allemaal een veer in hun r..t voor die enorme daadkracht.

Naar de VS.Jullie doen het toch maar. En dat op jullie leeftijd (...)

Nu kun je Ellen een flink portie lef niet ontzeggen. En ik loop vrolijk en trouw mee. En vergeet niet, het is leef-tijd!

Maar wat is dan het bijzondere van het bijzondere? Een omgekeerde cultuurschok zoals je die voelt als je de buitenwijk van New Dehli binnenkomt (en gauw weer verlaat?)

Het have-a-nice-day-imago?

De licht paranoide reacties opde grote klap, het einde van de onkwetsbaarheid van de Amerikanen? Het verkiezingscircus waar wij met argusogen naar kijken? Dat is dan democratie, een verworvenheid die zo nodig geëxporteerd moet worden?

Op de familiedag zijn wij even het gevierde middelpunt. Zeker toen het gerucht ging dat we zo'n maand of zes weg zouden blijven, ergens een huis huren en van daaruit de Amerikaanse ziel zouden gaan opgraven.

...naar een onderkomenkijken voor alle zekerheid; dit zie je nog veel in Indian territory (zoiets als de foto: Eemskanaaal, rand stad Groningen, 31 mei 2008)

We laten het maar even zo; communicatie is ingewikkelender en met meer ruis omgeven dan in de tijd van Maah Daah Hey, het indianenopperhoofd in Dakota, toen rooksignalen alles duidelijk maakten.

Gelukkig verschuift de aandacht snel naar de creatieve en uitdagende spelen die op de boerderij van Piet en Jannie zijn geïnstalleerd. Een net tussen twee balken over een morsige en mossige sloot spant de kroon.

En we ontmoeten elkaar weer in groten getale, altijd interessant, ook als blijkt dat hier en daar een kapsel gerestyled is en daardoor de herkenning wat langer duurt of een relatie geüpdate is. Het nieuwe vlees in de kuip wordt geproefd en smaakt. Wantlaat dat maar aan de bloedgroep over...

Zo ook 's middags met de barbecue, al hebben mijn papillen dat niet meegekregen.Want nu doet zich het gemis van de magneetzweefbaan toch wel voor. Hoe kom je uit de rand van de middle of nowhere weer in midden-Nederland wat met het Groningse aardgas wel een fluitje van een cent is.

DeTRANSRAPID (magneetzweefbaan)naar Groningen is van de baan (foto 30 mei 2008, de testbaan van Siemens in Meppen-Lathen, Duitsland)

Op tijd vertrekken, de TomTom aanzetten en karren maar. Langs plaatsjes als Gaarkeuken, Oude Willem en Norg. (toch leuker, die namen van Amerikaanse dorpjes als Strawberry, South Hearten Hot Springs).

... schone energie: rijdt op haver en gerst

Nog bijna een slang overreden wat al aangeeft dat het wilde westen overal is.

recht, langs de kortste weg oversteken svp, tussen Diever en Appelscha (1 juni 2008)

Wat is ver vraag ik me dan af?

Van Twente naar Lauwerzijlkoste me 6.5 uur., al was het vervoermiddel al in zwang in de nadagen vande trekschuit.

Naar New York gaat sneller.

Dus eigenlijk niets bijzonders!?

Maar toch is het wel een beetje spannend. Want altijd is het 'probleem': hoe kom ik optijd op het vliegveld? Want nu zijn de vrachtwagenchauffeurs (lees: -eigenaren) weer boos. Diesel is te duur. En anders wordt er wel een blik opengetrokken met seinwisselstoringen of gekantelde vrachtwagens.

Oplossing: belast vliegen veel zwaarder en maak dieselaccijns goedkoper.

Daadkracht regering: als we terugkomen (over drie weken!!!) moet dat geregeld zijn. VOC-mentaliteit. Wie heeft New York ook al weer gesticht? (antwoord: De Belgen, JP!!!)

Voor alle zekerheid gaan we huizen kijken bij Medora.

Baantjer gets museum

Dear Norita,

Breaking news today in our Kingdom:about Appie Baantjer.

When visiting you I saw many Baantjer books. You are a adept.

Remarkable was thetranslation: de Cock was simplified to Kok. And that's a former prime-minister in the Netherlands. And my son-in-law's name.

In the movies he always introduces himself with:'de Cock, with c, o, c, k.

?!?

----

http://www.baantjer.net/index.php?option=com_content&task=view&id=590&Itemid=140

Dat mensen in Zuid-Korea, Polen en Rusland m'n boeken lezen. En wat dacht je van Amerika. Daar zijn al achttien afleveringen verschenen. Alleen België blijft wat achter. Maar ja, dat zijn echte Bourgondiërs. Zij redeneren dat je voor 19,95 gulden ook een aardige fles wijn kunt kopen. En geef ze maar 'ns ongelijk.'

fat: And what do you think about America? Eightteen books have been published there.------

So far from the Baanjer website.

And today the famous Dutch crime author will be honoured by a museum. In the very centre of Amsterdam, just a stone's throw (Belgians say: een boogscheut...a shot of an arrow) from the Warmoesstraat policestation.

So now you have to come and visit us one time because you can't do without visiting the museum of that author who gave you su much joy!

Gorgeous North Dakota

Dear cousins in the USA,

Yesterday I googled a gorgeous serious of North Dakota pics. It's still more sceneric and overwhelming than my brothers and sisters told when they were visiting you. And the photos they showed were already impressive.

Some of them have been taken near South Heart (at least east of Belfield), I understand. Your roots, AnneMarie, Rita and Hank.

We look forward to visit the area.

What about the possibiliy to emigrate and live there?

There's still a barn and I'm sure we can develop some business to stay alive. Or we can work in Medora. And promote the Maah Daah Hey Trail. I can be the guide and mechanic (broken spokes and chains) and Ellen is an expert in catering. Nutrition is important for the cyclists and hikers. And the Dutch, being famous as cyclists (and building dykes) may give a real boost to the ND tourism. Maybe they carve our heads in the rocks like Mount Rushmore. The name of the new highlight: Mountcycle and Relaxmore.

We invite John McCain to open it. Because I've a nice memory, riding the McCain-loop in the Saguaro National Park, west ofTucson, AZ.

I suppose you know his name and credits?

Then, after some years, many people come to the 'good trails in the badlands' (title of your article, sent to me, AnneMarie) and North Dakota will attract more active tourists than Moab (UT). People forget, the state has a great advantage: it's the cheapest of the USA for lodging and dining, I read in the Los Angeles Times. (hope the link works)

http://www.latimes.com/travel/la-trw-leastexpensive18-2008may18-pg,0,824587.photogallery?index=1

It's really a special area and many people will be blasé after some time to queue in the gigantic number of visitors in Yellowstone or Yosemite, though they are super-gorgeous. It has all been showed in National Geographic and Animal Planet.

Here is the site about ND, seen by a cyclist. That should be realistic...

http://www.crazyguyonabike.com/doc/page/?o=3Tzut&page_id=56058&v=Jl

Maybe we can hang around a bit and investigate possibilities. There's only one condition: we should live near open water where Ellen can have a swim in the early morning, about 7:00 a.m.

But first the most important:

visit you, Clemm and Mary Ann in Bismarck and have a good time.

And meet Hank and Rita, coming from Albuquerque and Tucson, especially to meet and greet Ellen.

---

P.S. Who looks after Hank's peaches? And Rita, can you miss Ryan that long ? Or do you bring him? Then I take care of him, e.g. we visit the rodeo and I think I can stop him from climbing the bull's back.

Reacties, en bestellingen door relaties categorie I & II

Het is leuk om reacties te krijgen. Dan weet ik waarvoor ik het doe en waarom. En een beetje kritiek of vragen werken altijd stimulerend.

Een van de reisverhalen is 35 keer bekeken. Door wie? En was het zinnig, leesbaar?

------

Verder zou ik familie/vrienden willen vragen:

geef exact op wat je wit dat we meebrengen aan zaken als lego, kleding en gadgets.

Schoenen doen we liever niet behalve als je maat, kleur en type exact omschrijft, bv. Nike Air Mac, maat 44 (die koop ik bv. voor mezelf voor ongeveer dat bedrag) en evt. kleur. Mag maximaal$90 kosten.

Maximaal kunnen we 20 kg meebrengen. Dat wordt grofweg gedeelddoor het aantal opdrachten. Overleg mogelijk.

Geen John Deere trekkers-op-schaal-van-metaal. Geen chile peppers en ander voedsel.

Bij Lego het nummer vermelden.

Bij Levi's Amerikaanse maten opgeven.

------

We horen het wel op de familiedag. De vooruitbetalingen tot nu toe zijn voldoende om de vliegtickets te bekostigen. Mooi.