USArie.reismee.nl

Jetset en jetlag

UNO is hét kaartspel van 2008. Mr. Bean is in feite even tijdloos als uit de tijd. Maar beiden zorgen ervoor dat de terugreis van Bangkok naar Düsseldorf redelijk door te komen is.

Ruim 12,5 uur en dat is 1,5 uur langer dan de heenreis. Een stevige tegenwind, volgens de geavanceerde meetapparatuur van de Airbus 330 met een kracht van 180 km per uur, boven Kazachstan, verklaart dit verschil.

Voor de jaarwisseling zijn we weer terug na de laatste paar dagen in Bangkok zinvolle dingen te hebben gedaan:

-zwemmen in het bad bovenop het hotel; erg welkom in deze winterse omstandigheden met temperaturen tot zo'n 28 graden in de middag. En zo zien we in de twee resterende dagen van ons familiebezoek nagenoeg heel Bangkok, effectief vakantie vieren heet zoiets?!

-'s morgens cultuur, dat is shoppen en een paar tempels bekijken. Vooral de Wat Phra en het Grand Palace vormen samen een indrukwekkend complex van aan Buddha gewijde gebouwen en ornamenten.;

-door Khaosan Road flaneren, de place-to-be-for-the-wannabe jetset, een mengsel van uitlaatgassen en decibellen van vooral honderden toek-toeks, veel andere herrie, enkele laveloze toeristen, veel meer gesandwichte (nuchtere) toeristen, dwz met een grote - op de rug - en kleine rugzak, op de buik. En veel koppels bestaande uit een Thaise vrouw (waarschijnlijk) met een Europees uitziende vader(figuur) aan haar zijde. Dat wurmt zich tussen de kraampjes door waar horloges, namaak Nikes, valse rijbewijzen, T-shirts, kwakende kikkers van mahoniehout en nog 1000 andere dingen te koop zijn. Niet is wat het lijkt, fantasie is hier een handicap.

Alles wordt tot attractie verheven, een deel van de de doelgroep zit op wijds opgezette terrassen, soms tribune-achtig geïnstalleerd. De voorstelling gaat 24 uur door zodat we d laatste (of eerste) toeschouwers 's morgens om half acht al aan het ontbijt zien waarbij de calorieën net te vaak aangevuld worden met 2/3 liter fessen bier.

Bekijken en bekeken worden.

Maar we hadden het over zinvolle dingen doen. Daartoe horen ook het aangifte doen bij de politie van wat ‘vermissingen', contact met het thuisfront en voorbereiden van de vervolgbestemming van onze reisleiders, Martine en Edwin: Myanmar.

Dit laatste valt niet mee. Vijf dagen wachten op een visum is standaard en de ambassade besluit al op de 28e 's morgens de tent te sluiten. Het visum voor Thailand verloopt op 7 januari. En je kunt alleen naar Rangoon per vliegtuig, dus een ticket moet dan nog geboekt worden... (ja wanneer, eerst moet het visum er zijn!).

Kortom: een wereldreis gaat niet over rozen, al doet de volgende foto anders vermoeden...

Eten van snakehead (voor meer foto's: zie de fotogalerie)

-------

Die aangifte bij de politie en een sterk staaltje corruptie, daar kom ik nog separaat op terug. Te mooi om waar te lijken en het slinks ontfutselde smeergeld van 500 Baht (ca. € 10,25) meer dan waard.

Over het shoppen kan ik alleen maar zeggen dat de laatste Bahts in de Thaise econome zijn gepompt. De tegenwaarde in materiële zin van Thaise en - ook hier - Chinese - makelij laat zich moeilijk omschrijven maar zou in mijn ogen als niet-kenner enkele heerlijke items opleveren voor de ironicus die van een programma als Tussen kunst en kitsj houdt. Afgezien van een paar prachtige zijden lappen die binnenkort het Nederlandse - voornamelijk het oostelijke deel ervan - straatbeeld zullen opfleuren.

M & E besluiten tot die tijd enkele dagen het ‘bruisende' Bangkok te verlaten, na afscheid van ons genomen te hebben. (gelukkig maar, bij thuiskomst staat er op Teletekst het bericht van de ramp in de nachtclub in centraal Bangkok).

Wij vertrekken van het internationale vliegveld dat tot een maand geleden nog wereldnieuws was door de bezetting. Ook nu zijn er demonstraties in de stad, je ziet foto's in de krant maar als toerist merk je er in deze metropool van 12 miljoen mensen niets van. Vlotjes en gedegen wordt alles afgewikkeld door de vriendelijke Thaise beambten. De Duitse collega een half etmaal later weet dit en laat ons met een loos routineus gebaar doorlopen.

We storten ons in het nieuwjaarsgedruis in Nederland.

Tenminste dat zijn we van plan.

Als de stap van jetset via jetlag maar niet te groot is.

Reacties

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!